دوشنبه

خسته از «انقلاب» و «آزادی»، فندکی درمیاوری... شاید////هجده «تیر» بی سرانجامی، توی سیگار «بهمنت» باشد

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 22:36 توسط امیرحسین

به گزارش خبرنگار فارس(؟!)، يكي از بستگان نزديك مهدي سحابي، خبر درگذشت وي را تأييد كرده و گفته است كه سحابي صبح امروز در فرانسه جان سپرده است...

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 20:59 توسط آنیتا

گفت‌وگو با قباد آذرآيين

سانسور به عنوان مشخص‌ترين مانع داستان‌نويسي است كه اگر نبود، دنيا از سطح بالاي داستان‌نويسي ما مطلع مي‌شد...

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 20:52 توسط آنیتا

محسن پرویز: شان جوايز ملي، متفاوت با جوايز بي هويت و سليقه‌ای است!

معاون فرهنگي وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در مراسم اختتاميه جايزه گام اول با انتقاد از برخي جوايز ادبي كه هويت آنها مشخص نيست، گفت: بخشی از جوايز ادبی ماهيت مشخصي ندارند و گاهي هم اصلا مشخص نيست كه هزينه اين جوايز از كجا تامين مي‌شود و شايد هم منشاء بيگانه دارند. بايد بدانيم شأن جوايز ملي كه دولت از آنها حمايت مي‌‌كند، قابل مقايسه با چنين جوايز بی‌هويت و سليقه‌ای نيست....!!!!!!!!!

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 13:25 توسط آنیتا

جشنواره سراسری جایزه گام اول با معرفی نفرات برتر خاتمه یافت

در این جشنواره بر اساس رای هئیت داوران در حوزه شعر کلاسیک اثر "طوفان واژه ها" سروده حمید رضا برقعی از انتشارات ابتکار دانش، حوزه شعر سپید "دالان حاج مختار پلاک 9" سروده مجید سعید آبادی فراهانی از انتشارات هنر رسانه اردیبهشت، در حوزه داستان بزرگسالان اثر "مرگ همین گوشه کنارهاست" نوشته کیومرث مسعودی از انتشارات فراز حایز دریافت جایزه و لوح تقدیر جشنواره شدند.

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 13:21 توسط آنیتا

كتاب‌هاي حسين سناپور همچنان منتظرند

حسين سناپور سه كتاب را در انتظار كسب مجوز نشر دارد و دو كتابش از تجديد چاپ بازمانده‌اند...

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 13:20 توسط آنیتا

ويژه‌نامه‌ي «منوچهر آتشي» در شماره‌ي جديد «وازنا»

همين نزديكي‌هاست، آوازخوان حوالي عيب، مبدأگرايي فرهنگي در شعر منوچهر آتشي، شعر آتشي از دريچه‌ي دو مكتب، شاعري با مدال‌هاي عقيق زخم، دريافتيم زندگي آن‌گونه كه شاعر مي‌پنداشت، نبود، آتشي در باد، شعر «مانلي گفت بيا» براي آتشي و معرفي كتاب «ناصرخسرو؛ سرگشته‌ي جهان و تبعيدي يمگان» از جمله مطالب منتشرشده در اين ويژه‌نامه به قلم افرادي همچون علي باباچاهي، شاپور جوركش، علي قنبري، ح. هاتف، رسول رخشا، داريوش معمار، عليشاه مولوي و علي‌رضا نوري هستند. شماره‌ي هفدهم وازنا مطالب ديگري را هم در زمينه‌ي شعر منتشر كرده است.

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 13:19 توسط آنیتا

ما انتخاب کردیم آنها انتخاب شدند...

ما آنقدر بزرگ شدیم که می دانیم هیچ تخته سیاهی در آسمان نیست که سرنوشت ما را بر آن حک کرده باشند ما می دانیم نویسنده سرگذشت خویش هستیم و می دانیم هیچ دستی از غیب نمی رسد برای رهنمود ما ؛ از غیب هیچ کس نخواهد آمد ما بزرگ شدیم و افسانه های مادر بزرگ ها را باور نمی کنیم . ما سربازهای سبز ایستاده ایم برای نجات سرزمین مادری و هویت ایرانی مان

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 11:8 توسط امیرحسین

گفت‌وگو با محمد كلباسي، نويسنده كتاب «صورت ببر»

نويسنده به هرحال مقداري به دغدغه‌ها و مسائل زندگي در داستان‌نويسي نظر دارد و زير و بم و پستي و بلندي و ابعاد مختلف آن را در روايتش لحاظ مي‌كند. من هم 30 سال معلمي كردم و موهايم را در كلاس‌هاي درس سفيد كردم. مي‌دانم كه تماس با مردم براي نوشتن چقدر نگاه متفاوتي نسبت به يك گوشه نشستن و نوشتن براساس تصورات شخصي ايجاد مي‌كند. البته نزديك شدن به مردم به معني عوام‌گرايي نيست. فاصله تكنيكي در داستان‌نويسي را بايد حفظ كرد؛ فاصله‌اي كه وقتي از آن به زندگي مردم نگاه مي‌كني بتواني در حقيقت به خودت بازگردي. داستان در واقع پلي است بين مردم و خود نويسنده.

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 21:53 توسط امیرحسین

نکاتی انتقادی در باب «بهترین آثار داستانی دهه» به انتخاب نویسندگان و منتقدان مطبوعات

این جایزه‌ی بهترین آثار داستانی دهه به زبان فارسی منتشر شده در داخل ایران است. مگر می‌توان گفت در ده سال اخیر، رمان‌ها و داستان‌های بزرگانی چون عباس معروفی، نسیم خاکسار، مرجان ساتراپی و رضا قاسمی (با توجه به انتشار رمان‌های قابل توجه‌یی چون «وردی که بره‌ها می‌خوانند» و «چاه بابل» که می‌توانند در برابر «همنوایی شبانه‌ی ارکستر چوب‌ها» قرار بگیرند) کار قابل‌توجه‌یی در ادبیات داستانی کشور نداشته‌اند؟ دوستان عزیز ما تنها بدی‌شان به ادبیات داستانی این بوده که کتاب‌های‌شان را در خارج از مرزهای ایران، یا در اینترنت (یعنی در دسترس ما، ولی در خارج از ایران) منتشر کرده‌اند و یا این‌که اثرشان را به زبان فارسی منتشر نکرده‌اند...

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 13:10 توسط لیلا

در نشست «ادبيات و هنر هفتم» عنوان شد: ادبيات چيزي است كه همه دوست دارند پز آن‌را داشته باشند

نشست «ادبيات و هنر هفتم» با نقد كتاب «چهار چهارشنبه و يک کلاه‌گيس» نوشته‌ي بهاره رهنما روز گذشته (شنبه، 16 آبان‌ماه) در خانه‌ي هنرمندان ايران برگزار شد.

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 13:4 توسط لیلا

يك شعر و مقدمه‌يي بر احوال ما - حسین سناپور

...علاوه بر اين‌ها مجموعه شعري هم در ارشاد دارم از حدود گمانم يك سال و نيم پيش، كه دو بار هم جواب داده‌اند و هر بار سطرها و گاهي شعرهايي را خواسته‌اند حذف شود... غرض از گفتن همه‌ي اين‌ها شعري است كه در پايين آورده‌ام. اين شعر هم جزو آن‌ها است كه به كل غيرقابل چاپ دانسته شده و بنابراين من هم از مجموعه حذف‌اش كرده‌ام. طبعا دليلي هم براي اين سانسورهاشان نياورده‌اند و مطابق معمول نمي‌آورند تا من هم بفهمم چه در اين شعر و شعرهاي ديگر مي‌بينند كه فكر مي‌كنند به حال كتاب‌خوان‌ها ممكن است مضر باشد. اين شعر را اين‌جا گذاشتم تا هم خود شعر قضاوت شده باشد و هم اين نگاهي كه جهان را به قواره‌ي خودش مي‌خواهد...

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 11:1 توسط آنیتا

انصراف می دهم؛ پس هستم - یادداشت علی چنگیزی دربارۀ انصراف نویسندگان از جایزۀ ادبی جلال آل احمد

نکته‌یی که امروز مایۀ خوش‌وقتی من یکی شد آن انسجامی است که نویسندگان در برابر جایزۀ ادبی جلال از خود نشان دادند. جایزه‌یی که سکه‌های رنگینش هر نویسنده‌یی را وسوسه می‌کند که بماند بلکه برنده شود و سکه‌ها گره‌یی بگشایند از کلاف سردرگم زندگی‌شان. اما انگار اهالی ادبیات، به درستی، برنده شدن را چیز دیگری می‌دانند. به همین دلیل هم ادبیات این کشور با همه مشکلاتی که داشته مانده و می‌ماند. هرچند اگر همیشه این انسجام و یکدستی و همدلی در بین اهالی ادبیات وجود می‌داشت حالا اوضاع بهتر از این بود گو اینکه این هم‌دلی و هماهنگی در برخورد با یک جایزه ادبی!! – به هر دلیل- دل من یکی را روشن کرد...

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 10:46 توسط آنیتا

ناگفته‌هایی از تاریخ شعرزنان ایران زمین به روی کاغذ می‌آید

"تاریخ شعر و ادب زنان ایران زمین"(تا پهلوی دوم) عنوان مجموعه‌ای تحقیقاتی است که بنفشه حجازی از سالها پیش مشغول پژوهش و نگارش آن است و در حال حاضر بخش عمده‌ای از آن به پایان رسیده است.

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 10:40 توسط لیلا

گونترگراس سفیر افتخاری پایتخت فرهنگی اروپا شد

گراس تا کنون سومین شخصیت برجسته جهان پس از واسلاو هاول (رئیس جمهور سابق چک) و لخ والسا (رئیس جمهور سابق لهستان، نویسنده و برنده جایزه صلح نوبل(است که موفق به دریافت چنین افتخاری شده ‌است.

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 10:38 توسط لیلا

‌مجید قیصری هم از نامزدی جايزه‌ی دولتی جلال انصراف داد

قبلاً مصطفی مستور و قباد آذر‌آيين نیز انصراف داده بودند.

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 10:35 توسط آنیتا

نامزدهاي نهايي جايزه‌ي‌ ادبي «انتراليه» معرفي شدند

رؤياي محصور در آب» نوشته‌ي برنارد چاپويي، «باشگاه خوش‌بينان اصلاح‌ناپذير» نوشته‌ي ژان ميشل گوئناسيا، «ژان كارسكي» نوشته‌ي يانيك هانل و «خاطرات مارك آنتوان موره» نوشته‌ي ژرارد اوبرله چهار نامزد نهايي دريافت اين جايزه هستند.

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 10:33 توسط لیلا

ادبيات ايران در هفته يي که گذشت، یادداشتی از مرضیه رسولی

اگر مي بينيد خيلي چيزها آن چيزهايي نيستند که دنبالش هستيد، کتابي را مي خوانيد و با خود مي گوييد فلان ناشر معتبر روي چه حسابي چاپش کرده يا نويسند ه اش روي چه حسابي تصميم گرفته داستان نويس شود، و اگر موقع خواندن 80 درصد کتاب هاي وطني اين سوال ها به سراغ تان آمد بدانيد که پايه اصلي کار مي لنگد. بدانيد کم نيستند نويسندگان بالقوه يي که کسي نيست بالفعل شان کند.

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 10:22 توسط لیلا

گفتگو با فريد مرادي، يكي از ويراستارهاي نشر ثالث

متاسفانه براي سانسور و مميزي هيچ چارچوب قانوني وجود ندارد و هر چه بوده و هست كاملا سليقه‌اي و بسيار بيهوده است چرا كه با اين همه پيشرفت‌هاي اينترنتي سانسور هيچ معنايي ندارد... كاهش در زمان صدور مجوزها و روشن شدن تكليف آثار در ارشاد مانده تا زماني كه به صورت عملي اتفاق نيفتد نمي‌توان هيچ نظري در مورد آن داد.... سانسور و مميزي به خطر انداختن منافع خوانندگان و ناشران است بايد مسئوليت سانسور به عهده خود نويسنده يا ناشر باشد. اگر خطايي مرتكب شده قوه قضائيه كه در هر جامعه‌اي هست مي‌تواند نويسنده مرا براي خطاي خود توبيخ كند ولي نمي‌توان اين وظيفه را به عهده وزارت فرهنگ گذاشت. از طرفي نيز نمي‌توان واقعيت روابط موجود در جامعه را با ننوشتن در كتاب و سانسور انكار كرد...

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 10:6 توسط آنیتا

شباهت‌هایی میان ویرجینیا وولف و دوریس لسینگ

این همان بی‌اعتمادی مشترک دو نویسنده و در عین حال شیفتگی آنها نسبت به طرز کار حافظه و همچنین خلق مفهومی شخصی از فردیت است؛ فردیتی که ملغمه‌ای از «حقیقت» و «خیال»، «واقعیت» و «مفهومی از یک حقیقت شخصی» است. هر دو نویسنده، به اعتقاد من، از متون «مربوط به زندگینامه شخصی» یا «متون خودبازنما» به‌عنوان ابزار درمانشناختی «خودپژوهی» استفاده می‌کنند تا ناگواریهای گذشته را بیرون برانند، گذشته را سر و سامان دهند و یک زمان از حال شخصی و پرمعنی و نیز مفهومی از حقیقت را بیافرینند.

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 8:20 توسط امیرحسین

مخاطبان کتاب آب می‌روند

اینکه هدفمند کردن یارانه‌ها و حذف یارانه‌های سوخت می‌تواند تورم قابل توجهی ایجاد کند، برکسی پوشیده نیست، اما دغدغه اهالی فرهنگ، اتفاقاتی است که بر اثر افزایش قیمت تولیدات فرهنگی رخ خواهد داد و تأثیری که این امر به طور مستقیم و غیرمستقیم بر فرهنگ جامعه و نه فقط اقتصاد فرهنگی ما خواهد داشت.

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 22:6 توسط امیرحسین

نکاتی انتقادی به انتخاب نویسندگان و منتقدان مطبوعات

مگر می‌توان گفت در ده سال اخیر، رمان‌ها و داستان‌های بزرگانی چون عباس معروفی، نسیم خاکسار، مرجان ساتراپی و رضا قاسمی (با توجه به انتشار رمان‌های قابل توجه‌یی چون «وردی که بره‌ها می‌خوانند» و «چاه بابل» که می‌توانند در برابر «همنوایی شبانه‌ی ارکستر چوب‌ها» قرار بگیرند) کار قابل‌توجه‌یی در ادبیات داستانی کشور نداشته‌اند؟

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 21:26 توسط امیرحسین

دعوت به خواندن «دیوار و شمعدانی»

شاید هیچ نویسنده دیگر ایتالیایی تا به امروز هنوز نتوانسته باشد به ژرفای روح ایتالیایی‌ها و جامعه‌شان آنچنان نفوذ کند که آلبرتو موراویا. شخصیت‌های موراویا در تمام داستان‌هایش چه در قالب رمان یا داستان‌های کوتاه و بلند توصیف روان‌کاوانه‌ای است از ایتالیای معاصر سده بیستم.

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 18:16 توسط لیلا

گفت و گو با مجتبا پورمحسن درباره رمان «بهار ۶۳»

در رمان‌ها و داستان‌هاي کوتاه زيادي که به خيانت و عشق پرداخته‌اند، معمولا سه نفر درگير ماجرايي عشقي‌اند و معمولا زن‌ها مظلومند و مردها ظالم. به نظر من در اين نگاه بيش از هر چيزي زن ناديده گرفته شده چون زن منفعل است و مرد شخصيت ديو‌صفتي معرفي مي شود که خيانت مي‌کند. در اين رمان خواستم از زاويه ديگري به قضيه نگاه کنم. از اين زاويه که چرا انسان اصلا خيانت مي‌کند و چون در جامعه ما بيشتر مردها هستند که خيانت مي‌کنند، از زاويه مرد داستان را روايت کردم.

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 18:14 توسط لیلا

برگردان ادبي و ظرافت‌هاي پنهان

عباس كريمي: ترجمه از كارهاي ظريفي است كه دانستن زبان مبدا و مقصد اگرچه شرط لازمي براي آن به‌شمار مي‌رود، اما كافي نيست. براي ترجمه يك متن از زباني خاص، شرط اول آگاهي نسبي مترجم نسبت به فرهنگ آن كشور يا ناحيه است. براي مثال ما نمي‌توانيم راشومون نوشته آكوتاگاوا را ترجمه كنيم بدون آنكه نسبت به فرهنگ عجيب و متفاوت كشور ژاپن بي‌اطلاع يا حتي بي‌اعتنا باشيم يا بدون آگاهي نسبت به تاريخچه ادبيات نوآر (رمان كارآگاهي واقعگرايانه) متن‌هاي همت، چندلر، راس مك‌دونالد يا موزلي را به فارسي برگردانيم، چرا كه اينگونه آثار ادبي عناصر خاص خود را دارند كه بايد در ترجمه برجسته باشند...

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 14:12 توسط آنیتا

گفت‌و‌گو با كاوه ميرعباسي: ترجمه رياضي نيست و فرمول برنمي‌دارد!

كاوه ميرعباسي تاكنون بيش از 31 جلد كتاب از زبان‌هاي فرانسه، انگليسي و اسپانيولي به فارسي برگردانده است. خانه او نه خيلي بزرگ و نه خيلي كوچك، خانه‌اي است اندازه و به‌قاعده و در نوع خود زيبا به‌‌همراه چند تابلو كوچك نقاشي – احتمالا از ون‌گوگ- كه به سينه ديوار آويخته شده‌اند.از كارهاي اوست: «سرهيدرا» از فوئنتس، «زنده‌ام كه روايت كنم» از ماركز، «سايه گيوتين» از ژرژ سيمنون، «بيراه»، «تصاوير زيبا»، «پارساترين بانوي شهر»، «بانوي درياچه» و...

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 14:10 توسط آنیتا

آیا جریان سومی در داستان‌نویسی ایران در حال شکل‌گیری ‌ست؟ - یادداشت امیرحسین یزدان بد

...نگاهی دقیق به این جریان که شروع حرکتش و قوام جریانش را می‌توان از حدود ۱۳۸۴ به وضوح پی گرفت، نشان دهنده‌ی نکات جالبی‌ست. بلندتر شدن دیوار ممیزی و غربال معنادار آثار ادبی به سرعت نویسنده‌های منزوی‌تر را به تغییر محتوای آثارشان و فرار هرچه بیشتر از مارجین‌های خطر و مرزهای اخطار و اصلاحِ ممیزی کشاند. گرایش به ادبیات اسطوره‌ای و بازنویسی‌های مدرن تاریخی شدت گرفت. تازه‌کارها هم شروع کردند به آزمون و خطا. صحنه‌های ارو-تیک را تا حد ممکن پیش‌ می‌راندند تا ببینند کجا صدای ممیز درمی‌آید. صدایش که درآمد، اصلاحیه که خورد، تعداد آزمون و خطاها که زیاد شد، کم کم توانستند به نقشه‌ی توپوگرافیک هیولایی به نام سانسور نزدیک شوند و بفهمند ارشاد چه می‌خواهد و چه نمی‌خواهد. بنابراین به راحتی می‌شود دریافت، نویسنده در حد حیطه‌ی تعریف شده‌اش چقدر حق پشتک و وارو دارد. این‌گونه می‌شود که عمده‌ی نویسنده‌های مارک دار، به انزوا کشیده می‌شوند یا به فعالیت‌های بی‌خطر می‌پردازند و نسل نوینی -که از دید هر دو طرف؛ ادبیات چپ و راستِ سنتی، از اساس سترون شده است- پا به عرصه می‌گذارد...

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 14:2 توسط آنیتا

دوره‌ی جدید کلاس‌های داستان‌کوتاه حسین سناپور

دوره‌ی جدید کلاس‌های داستان‌کوتاه حسین سناپور از هفته‌ی آینده آغاز می‌شود. این کلاس‌ها در ده جلسه و هر جلسه به مدت دو ساعت در روزهای یک‌شنبه ساعت ۱۵/15 دقیقه‌ی بعدازظهر برگزار می‌شود. این دوره فقط آموزشی است و به صورت کارگاهی (هم‌راه با تمرین داستان‌نویسی) نخواهد بود.

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 13:53 توسط آنیتا

يک داستان خيلى کوتاه از دن چاون

ريموند کارور وارد کافه مى‌شود و به طرف من مى‌آيد و سلام مى‌کند. نمى‌دانم چگونه او را به‌جا مى‌آورم، ولى به‌جا مى‌آورم. با هم دست مى‌دهيم. مى‌گويم: «آقاى کارور چقدر عجيب است؛ من فکر مى‌کردم شما مرده‌ايد!» ولى او مى‌گويد نه‌ و اينکه در اين سال‌ها فقط پنهان شده بوده. و من خيلى احساس خوشحالى مى‌کنم، هرچند که هرگز آشنايى نزديکى با اين مرد نداشتم. احساس مى‌کنم خيالم راحت شده است...

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 13:51 توسط آنیتا

گفت‌وگو با دن چاون - بازآفرينى خويشتن

...من هميشه به ژانر تريلر علاقه داشته‌ام، در سال‌هاى نوجوانى‌ام به داستان‌هاى «رى برادبري» و «شرلى جکسون» و «پيتر استراب» خيلى علاقه داشتم. در سال‌هاى اخير هم با آدم‌هاى زيادى آشنا شده‌ام که در حوزه تقريبا نيمه ژانر دارند کار مى‌کنند،؛ مثل «کلى لينک»، «آلن دنيرو» و غيره. من واقعا دلم مى‌خواست در زمينه علاقه‌ام به ژانر کارى انجام بدهم و درعين حال، کار‌هايى را که تا الان انجام داده بودم، ادامه بدهم. اين انگيزه اصلى من بود. به نظرم نوشتن کتاب جديدم را بيشتر با چند تصويرى که در ذهن داشتم شروع کردم تا ايده و پيرنگ.

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 13:50 توسط آنیتا

دوشنبه

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

نویسندگان

پیوندها